بخش ۱۳

چنین داد خوانیم بر یزدگرد وگر کینه خوانیم ازین هفت گرد اگر خود نداند همی کین و داد مرا فیلسوف ایچ پاسخ نداد وگر گفت دینی همه بسته گفت بماند همی پاسخ اندر نهفت اگر هیچ گنجست ای نیک رای بیارای و دل را به فردا مپای که گیتی همی بر تو بر بگذرد زمانه دم ما همی بشمرد در خوردنت چیره کن برنهاد اگر خود بمانی دهد آنک داد مرا دخل و خرج ار برابر بدی زمانه مرا چون برادر بدی تگرگ آمد امسال بر سان مرگ مرا مرگ بهتر بدی از تگرگ در هیزم و گندم و گوسفند ببست این برآورده چرخ بلند می آور که از روزمان بس نماند چنین بود تا بود و بر کس نماند