بخش ۲۵

به پنجم چو رهام گودرز بود که با بارمان او نبرد آزمود کمان برگرفتند و تیر خدنگ برآمد خروش سواران جنگ کمانها همه پاک بر هم شکست سوی نیزه بردند چون باد دست دو جنگی و هر دو دلیر و سوار هشیوار و دیده بسی کارزار بگشتند بسیار یک با دگر بپیچید رهام پرخاشخر یکی نیزه انداخت بر ران اوی کز اسب اندر آمد به فرمان اوی جدا شد ز باره هم آنگاه ترک ز اسب اندر افتاد ترک سترگ به پشت اندرش نیزه ای زد دگر سنان اندر آمد میان جگر فرود آمد از باره کرد آفرین ز دادار بر بخت شاه زمین به کین سیاوش کشیدش نگون ز کینه بمالید بر روی خون به زین اندر آهخت و بستش چو سنگ سر آویخته پایها زیر تنگ نشست از بر زین و اسبش کشان بیامد دوان تا به جای نشان به بالا برآمد شده شاد دل ز درد و غمان گشته آزاددل به پیروزی شاه و تخت بلند به کام آمده زیر بخت بلند همی آفرین خواند سالار شاه ابر شاه کیخسرو و تاج و گاه که پیروزگر شاه پیروز باد همه روزگارانش نوروز باد