Tükenmeden....

Sana bu son şiirim ... Son seslenişim , Son çağrım, Git artık, Git bendeki yüzün de parçalanmadan, Sesin dağ başlarında yankılanmadan Yoksayılmış bir yaşamdan arınarak, Arkana bakmadan, Git... Hangi karlı dağlarda açan çiçekse Senin kardelenin, Ona git, Ben kardelen değilim... Çiçek değilim, Hiçbir dağ başında bulunmadım Hiçbir şeyin de olmadım zaten... Başlamadan bittiyse Tükendiyse sözlerim Gitmelisin.. Git daha çok içimde yok olmadan yüzün, Gözlerini saklamadan git, Yüzüme bakmadan, Adım adım yok olmadan, Yok oluşa geçmeden varlığın , Gidişini seçmişken git... Git ki Bir şey kalsın aramızda, Senden ve benden kalan Bir tek konuşacak cümle, Kalabilsin gidişinle, Tek satır olsun Kalsın ... Bırak , git... Ve git... Diyorum sana, Ben diyorsam, Gitmelisin... Ben gitmiyorsam Gidemiyorsam, Ve kaldıysam Senle, sensiz... Tükenmeden, Tüketmeden Bizi... Gitmeli... Kalmadıysa ikimiz, Sona erdiyse herşey Gitmelisin, Birimizden Tek kalmadan Yok olmadan sevgimiz Gitmeli birimiz... Hadi, Git...