Adı Konulmayan

Adı konulmayan bir şiirdi Satırlara döktüğüm, Ağlamaktandır Kelimelerin kırmızı oluşu Ve boş gelir sana Her rüyası içinde saklı bu şiir. Aldattım, aldatıldım ve aldanıldım... Sustum konuşurken sen Yazdım sen uyurken Okunmayan şiirleri. Adına bir anlam koydum AŞKIN, Sen olup çıkageldin kasım akşamında... Yol yorgunuydu karanlık düşlerim Ta ki gökten inen karımsı yağmurda Seni görene dek.... Hiçbir dilde bilmediğim ağıtlar Anadilimde sen olup Akmıştı aklıma Güneşle demlenen çayı Açık içerdin ıslak ıslak. Senle ben hayal denizinde MOZAİK olup işlenmiştik Konya sokaklarında... Sen sustun ben sutum Susmayan masada yanan Titrek mum. Anlatıyordu geçmişi geleceği ve günü Anlatacaktı olan, biten ve geçeni Ve sıra geldiyse Adını koymaya Sen söyledin Ben yazdım satırlara... Gidişini izledim beyazlar içinde, Ellerin yangın alevinde Kilit ile GÜL Hiç gelmediyse yanyana Dudağın yanağımda gül olup Açmıştı Cennetin kapılarını.... Ömrümün ilk köyüne senle gitmiştim İki yabancı gibi Belki ilk kısa yolculuk seninle Belkide soğuk akşamın Yolculuk türküsü... Köyden kente dönüşte Yabancılaştı senli benli konuşmalar, Girerken koluma, Hissettim yalnızlığın nedenli yalnız kaldığını... Veda sözcükleri düşerken Yedi tepeli şehirden RA'dan bestesi olur muydu ayrılığın İşte adı konmayan bir şiirdi Satırlara döktüğüm Sevdiğimdin kördüğüm....