Kardelen Çilesi

Alaz bir dokunuş üşütürken tenimi Vuslat turna kanadında göçe karışır Yokluğunun adı olur bu kardelen çilesi Müjde beklerken bahar güze karışır. Hazan denen mevsim dörde katlanmış Günahkar bir edayla geçiyor zaman Yağmur ince saçlarını gönlüme salmış En asil duygularımdır yürekte paslanan Seni söylerken geceler türkü tadıyla Gökyüzünden damla damla dökülür yıldızlar Efkar bulutları şehri sımsıkı sarınca Üzerime tel tel ince hüzünler yağar Bu bir kumardı, biliyorum kaybettim İrkilen şafakta kardelence yok oluştu bu En aziz bir günaha ben seninle girdim Kartal gözleri kadar asil bir bakıştı bu. Olsun yüreğime gam salsa da senin ismin Baharı beklemektir çilesi kardelenin. 15-20 Kasım 2007