İki çiçek

bir ben bir de sen ikimiz kalalım aynı odada kuytu köşede ömrüm solsun ellerinde istersen, ama yanında kalayım yüzüne yüz süreyim dokunsun parmaklarım dudaklarına bakışlarından sevdanın resmini çizeyim hiç bitmesin hiç soluğun kesilmesin üzerimden hissetmeliyim her an seni ilk anki gibi çarpmalı kalbim ellerini tutunca, ellerin tutuşmalı vücuduma değince yüzün kızarmalı beni her yeniden keşfettiğinde yani hiç tükenmemeli solmamalı bu aşk ölüm bile girememeli aramıza birlikte ölüp kül olmalıyız toprağa dökülmeliyiz birgün ve iki çiçek açmalı bittiğimiz an biri sen olmalısın biri de ben