Oksijen Solumak

Derinden gelen fırtınalar üzerine söylenmiş Uzun gecelerin rüyasız iniltileri içerisinde Geçmişin gölgesine dalan soluk bakışların Huzursuz zaman göstergelerine yoğunlaşır Yalnızlığın hastalığını taşır temel güdülerinde Ve Bedenimi içine alarak yanan kıvılcımlar denizi Onlarca kez bölerek kendini savaşa atar Mekanik duygusallık gözüyle saklar saflığını Söz yok artık öyküler diyarında kalacak Anılarını göstermeyen titreşimler okyanusu Ve Oyunun yeni kurallarına uyumsuzluk veren Rastlantısal veri arayışlarına yönelen iç güdüler Farklı dalga boylarında buluyor son hedeflerini Sesin her an karşı atağa kalkabilme yeteneğinde Yeniden geleceğe gitme arzusu yanıp tutuşuyor Ve Ansızın doğan görünürdeki evrensel bilinciyle Dengeye ulaşma derdine düşüyor zaman kıskacı Sonrası hızla ilerleyen dibi bulma arayışıdır Sabit yörüngeler bile kaçınılmaz sona giderken Son kez gözlerindeki büyük ışığı yayarlar boşluğa Ve Bir kez daha gidiyorum uzun yolun bekleyişine Seni düşünürken duruyor değişimin varsayımları Yaşlanmayan hatıralar bellekler denizine dökülür Geride kalanlar ruhların süslerini oluşturur Beni alıp götürür yaşanamayanlar cehennemine Ve Sadece kapılar kalır hatırlayan Arkama bakarken...