Oksijen Solumak VII

Adım adım yaklaşıyorum yeni bir yıldızın sinyallerine Yaşam sadece bu küçük dünyanın dışında belirsiz değil Bilinmeyenin olası karakterleri bölünmeye devam ediyor Bu hayat sizin hayatınız ve bu ölüm benim ölümüm Doğrular inandığımız doğruların dışına taşmalı artık Ve Çelişkiler yumağında döngüye oturan oksijensiz hayat Verilecek sıradan bir hayat öpücüğüyle rayından çıkabilir Aşkın kısa tarihi sadece bir hayal bunu ben uydurdum O zaten varlığı şüpheli kalan zamanın ta kendisi Ben bir yalancıyım kılıfları dünyayı bünyesine alan Ve Kendini kalemlerin yargısına bırakan bir alışkanlık Asıl idamı hak edenleri parantezlerin arasına gizliyor (Ben sizi geometrik şekillere hapseden gizli ilahınızım) (Yediklerinizi, içtiklerinizi hatta aşkınızı ben belirlerim) Bunlarla yaşamaktansa açıkta kalmayı tercih ederim Ve Nedensel varsayımlarla nesnel dünyanın dışına itilenler Suçlular dünyasının en büyük öğesini oluşturur Mutluluğun ağırlık taşımayan prangalarında geçen hayat Mahkumiyetin en ağırından daha çok acıyı yaşatabilir Bunu düşündüklerin için yazıyorum demeni istiyorum Ve Tüm bunların arkasına saklanan aşkın soğuk savaşı Renklerini güçlü aracılarla yaymaya devam ediyor Sen merkezini belirleyen noktaya işaret ederek Bana rüyasız gecelerin ön zeminini hazırlıyorsun Korkuların karanlığı kapsama alanını genişletiyor Ve Yetersiz kalan duygular Kaleminden alır hırsını...