Sığınağımsın hayata karşı Hayat uçsuz bucaksız okyanus Sen limanısın bu okyanusun Huzurum ellerin, kolların, gözlerin…
İçime düştü alevden bir top Canımı yakıyor bir bilsen ne kadar çok. Ne çok sevmişim nasıl özlermişim Gidince anladım.…
Tükeniş bu yasadığım Çırpınmalar boşa Yüreğim akıp gitmiş benden Gözlerimi dolduran merhamet boşa.…
Ağaçlar yapraklarını dökeli çok oldu Üzülmek zamanları geçti, Ama çiçekte açmadı hala dallar Mutlulukta uzakta…
Derdim büyük sığmaz köylerime Gözlerim hiçbir vakit değmez gözlerine Sözlerim geçmez yüreğine Bu nasıl sevmektir ey sevgili…
Gökkuşağı misali hayat Her gün başka bir renk Gözyaşları, sevinçler, hüzünler... Bin bir basamak şu gönül…
Git gidebildiğin kadar uzağa Kokunu salma hayatıma Bakma gözlerime Yalnızlığı görüyorum sende…
Yalnızlık geçmişten miras bana Yürüdüğüm yollar çıkmaz hayata Ömrüm yolculukla geçti Hancı olmak çok uzak bana.…
Kar var dışarda, soğuk var, rüzgar var Saçları ağarıyor yine İstanbul'un Herkes bir koşuşturma halinde Sıcağa ulaşma çabasında bedenler…
Yalnızlık güzeldir, hoştur arkadaş Sebebi yokluğun olmayınca Her şeye katlanılır Başı koyacak bir omuz olunca…
Ruhum esir seni düşünmeye Ömrüm seni sevmeye mahkum Sadece seni hatırlatır geceler, Sabahlar yalnız sana uyanır.…
Ne zor günler yığılmıştı omzuma Çekilmezdi dertler olmasaydın yanımda Diner miydi yaşlar gözümden Diner miydi arkadaş…
Gözlerin kaçmasın gönlümden Çok mu şey istiyorum ki senden Aşkıma karşılık sen Sevgime karşılık sen..…
Aklıma gelişin yok mu ara ara Şimşekleri topluyor üzerime Yıkılıyorum hayalinle Acıların en büyüğünü duyuyorum içimde…