Sen Hiç Bilmedin Ki!

Hep karşı kıyıda kaldı mutluluk Bize kalan yalnızca özlemdi Aynı mahallenin topağında oynadık Karşılardan seyrettik yıldızları Aynı yolda okullara düştük Oynayan çocuklara beraber güldük Ama sen hiç aldırmıyordun Seninle güne başlamak ne güzeldi Ya akşamları karşıdan bakışlar Aynı melodide müzikler dinletir Sabahları beraber karşıladık Akşamları uğurladık yıldızları Aynı hayallerin aktörüydük Ama sen hep unutuyordun En güzel anılarımı sana adadım Hiç yoktular zaten sensiz Aynı karede kaldığımız bir resim Hiç yazılamayan bir mektup Bizi o kareye alan kader Ayrılığı nasılda kolay hazırladı Ama sen hiç görmüyordun Ve sonra bilinmezlikleri yaşadık En çok da senin kararsızlığını Oyunlara çevirdik aşkı Ben sana hep küsüyordum Her seferinde barışsam da Sonunda aşka hep yenilsem de Sen ise hiç aldırmıyordun Seni en son o sokak başında gördüm Bakmıyordun bile bana Yabancı olmak ne de kolay Hemen yabancılaşmıştın bana Başını öne eğiyordun Ben ise yüreğimi görüyordum Ama sen hiç oralı olmuyordun Çok uzun zaman oldu görmeyeli Bildiğin en uzak diyarlardan seslendim En acımasız duygulara kapıldım En derin hasretlikleri çektim Seni görmek için yolları kat ettim Görünce söyleyecek ne kaldı Zaten sen hiç dinlemiyordun Aşkın varlığına bir itirazım yok Bu hasretlikler beni bulmasa Bir sabah seni görmenin hayaliyle O sokağa gelir bakarım hep Umut dediğin orada kalır Bunu bilsem de seni ararım Ama sen ise hiç gelmiyordun http://www.firatayhan.com/ Sensizliğe Fısıltılar 2009