شمارهٔ ۲۰

ف فضولی بغدادی
0 Altın Yaprak
روزی که پیش خویش نبینم حبیب را دارم هزار شوق که بینم رقیب را در پیش گل مشاهده خار می کند چون رشک مضطرب نکند عندلیب را دانسته ام که عارضه عشق بی دواست بیهوده درد سر چه رسانم طبیب را امید نیست منقطع از وصل دوست لیک صبری نمانده است من ناشکیب را گفتم دل من از ذقنت قوتی گرفت خندید و گفت منفعت اینست سیب را از خوان وصل یار که فیضیست بی دریغ یارب نصیب بخش من بی نصیب را گفتم جان دهم بتو جانی نداشتم دادم فریب آن صنم دلفریب را جز کوی یار نیست فضولی مراد ما خاک وطن به از همه عالم غریب را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.