شمارهٔ ۳۴

ف فضولی بغدادی
0 Altın Yaprak
نشان تیر آهم گشته ای ای آسمان شب ها ترا بر سینه پیکان هاست هرسو نیست کوکب ها دل بی خود درون سینه دارد فکر زلفینت بسان مرده ای کش مونس قبرند عقرب ها خطست آن یا برآمد دود دل از بس که محبوبان زدند آتش به دل ها در زنخدان ها و غبغب ها جفا را از معلم یاد می گیرند محبوبان ز مکتب هاست فریادم که ویران باد مکتب ها ز خاک رهگذر هر ذره ای را شهسواری دان که بر دل داغ ها دارد ز نقش نعل مرکب ها فکندی عکس در می گشت رشکم زآنکه می ترسم نهی لب بر لب ساغر رسانی بر لبت لب ها چه شد یارب که در شب های تنهایی نمی یابد فضولی کام دل هرچند می خواهد به یارب ها

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.