شمارهٔ ۴۱

ف فضولی بغدادی
0 Altın Yaprak
چون شمع سوخت آتش محنت تن مرا غم پاره پاره ساخت دل روشن مرا بر من بسوخت در غم عشقت دل رقیب شادم که غم بسوخت دل دشمن مرا واجب شد اجتناب من از ماه پیکران چون فرض کرده اند بخود کشتن مرا مردم بداغ لاله رخان گریهای ابر خواهم که لاله زار کند مدفن مرا سویم نمی کند الم بی کسی گذر تا غم شناخت است ره مسکن مرا عمریست کز لباس تعلق مجردم نگرفته است دست غمی دامن مرا از غم مرا نماند فضولی ره گریز بگرفت سیل تفرقه پیرامن مرا

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.