Werther

F Francisco Javier Salazar Arboleda
0 Altın Yaprak
La Aurora. Yo le miré; cual húmedo rocío bañaba sus mejillas flébil llanto, el ¡ay! de la agonía era su canto, y su albor el pesar triste y sombrío. El Mediodía. Yo lo miré; inextinguible fuego su corazón y su alma devoraba; el rayo del dolor su faz surcaba. Mi luz era para él la luz del ciego. La Tarde. Yo le miré de palidez cubierto, de la tristeza envuelto en el sudario. Anheloso buscando y solitario la flor de la esperanza en el desierto. La Noche. Yo le miré cual sombra fugitiva, deslizarse veloz por el panteón, y vi que del amor la llama activa ardía en su enlutado corazón.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.