Solo!

F Francisco Sosa Escalante
0 Altın Yaprak
En medio de la noche, cuando gime El viento entre las hojas, y murmura La mansa fuente cristalina y pura Y duerme el orbe con quietud sublime, ¡Cómo la triste soledad imprime En mi sér el dolor y su amargura! El alma el cáliz del pesar apura Y nadie del tormento la redime. Si tú que dulce, cariñosa y buena Halagas al que sufre y al que llora, Me vieras en mis horas de agonía, Dolida de mi mal, de fuego llena Vendrias á mis brazos seductora, Y fueras, Lélia, para siempre mía.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.