Verzweiflung (Werfel)

F Franz Werfel Franz Werfel
0 Altın Yaprak
Verzweiflung Nacht kam herein. Und morgen, wähnen wir, ist Tag. Da gehn die Wagen wieder Und an den Türen läutet es. Die Mutter mein sitzt da. Ihr Antlitz ist nicht meins. Sie redet viel an mich. Ich denk’ an fremdes Nichts. Die Schwester mein lacht auf. Leicht könnte ich sie hassen. In meiner Öde brodelt Schon ein gemeines Wort. Ich bin so zugebaut! Und alles rauscht nach Liebe. Ich auch nach Liebe weine Und hab’ doch keinen gern.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.