Gemicinin Özlemi

……..ayın şavkın da gizliydi ...... aldığı yolda bu kaçıncı geceydi kaç limanda bırakmıştı hüzünleri rotayı kaç kere değiştirmiş kaç gece geri dönmüştü mendillerin içinde saklanan aşklar kor rengindeki gecenin sabahın da rengi atmıştı yitirilen uzakların mavi mozaiklerle donanmış deniz bir daha hiç konuşmayacak gibiydi yakomozlar danslarını bırakmıştı ürkmüşlerdi gecenin sesizliğinde denizkızı bilinmeyen yollar çizip kağıt gemilere yüklemişti gemicinin küskünlüğünü ruhunda ki buruk arzular gizli sermayesiydi ufka açılan rıhtımların ne önemi vardı ki alaca karanlık sevdaları tüketmişti artık dudakları kısılmış bir ömrün dümenindeydi martılar . . . . . gerçeği denizden başkası bilmiyordu ceylan ayaklarının çıkardığı sesi özlemişti