Adın Eylül Mü Senin

Niye böyle suskunsun Adın Eylül'mü senin Her gelişimde böyle ağlamaklısın nasıl öpmemi istersin bahar çiçekleri arasında, yada söğüt ağacı altında mı alnının orta yerinden seni. dudakların neden titriyor böyle bakışların neden donuk. adın Eylül'mü senin acılardan yontulmuş çocuk. hasretleri çok yaşamışsın darbelerin yorgunluğunun tescili, göz altında ki çizgiler büyük büyük. kaçırma gözlerini gözlerimden ne güzel gözlerin var yoksa adın Eylül'mü senin gözlerinde umudun binbir rengi ve tam ortasında atıyla şahlanmış ona keza Şanlı bir eşkiya... Kim taradı şu karşıda ki evi/hunharca hangi cani kıydı şuracıkta yatan yavruya ayakların çocuk.. ayakların... hangi soysuzun mayını ayırdı o incecik bedeninden hayır ağlama sakın gözlerinde umut direniş yakışıyor sana... direniş direniş çocuk.