Aldatılısının Sesizlği

Bi sonbahar akşamıydı seni ilk gördüğümde,gözlerin her şeyi anlatıveriyordu seni bana..acımasız buselerle dolu o masum bakışların her şeyi yakıp yıkıyordu,belki bundandır sana olan tutkunluğum..kurak topraklara yağan yağmur gibiydi gözlerin gözlerimde,ve yağan yağmur gibi düştün o an yüreğime... Ayın şavkı vurur mavı gözlerine ve ben o gözlerde kendimi bulurdum bi dev anyananın karşısında bulur gibiydim,titrerdi ellerim saçlarına dokunduğunda,dans eder gibiydi gözlerin gözlerimde ay ışığı altında...ay şahit sehpalı hazan gecelerimize,dertlerimize ortak,sevincimize ortaktı..,iyiyinin kötünün ne olduğunu,iyiyi kötüden ayırtmadık hiç bi zaman,haksızlık edenlerden hesap sormadık,bu yüzden insan içine çıkmadık daha fazla arkamızda kuyumuzu kazmasınlar diye.. en zoru başarmak bizim için hayata kafa tutmak gibi bi şeydi.. Gözlerinin içine bakarak her dafasında sorardım " neyin var, neden konuşmuyorsun neden susuyorsun " diye... elektrik tellerine takılmış beyaz bi güvercin gibi,korkmuştun bu hayattan biliyordum bu suskunluğun felaketimiz olacağını,biliyordum beni yerle bir edeceğini,biliyordum gündüzü bana karanlık edeceğini...ihanetlerin sonu gelmez derlerdi de inanmazdım,sen en buyuk ihaneti bana yapmadın ,sen en buyuk ihaneti kendine yaptın bak şimdi sen yoksun ama ben yine benim eksilmedim tam tersi hayatı anladım sevmeğin boş bi rü ya olduğunu da anladım ve artık senin sayende sevmek diye bi kelimeyide nefretle kınıyorum