Agardı Berf İle Yir Çemende

Agardı berf île yir yir çemende cism-i nihâl Niteki penbe-i dâg ile sîne-i abdâl Zemîne bâd-ı hevâdan çok akçe düşdi yine Pür itdi dâmen-i sahrâyı toldı ceyb-i cibâl Meger ki hokka-i çarhuñ zamâne harrâtı Döker tırâşesini kûh u deste berf-misâl Zemîne dâmen-i ebr ile saçdı sîmi felek Bu hâleti göricek mâ’ il oldı tâze nihâl Bu fasl içinde şu kim sabrı kaldı ser-mâye Olur nihâl-i çemen gibi gark-ı mâl u menâl Cihânı berf ile yah tutdı kış kıyâmetdür Aceb mi yir yüzine çıksa hep defâ’ in-i mâl Pür oldı şâhları üzre yahdan âyineler Garîb sûrete girdi bu fasl içinde gazâl Meger ki ‘ âlem-i ‘ ulvîde nev-bahâr oldı Döker şükûfe-i bâdâmı sahn-ı bâga şimâl Sevâhil-i çemene çıkdı genc-i bâd-âverd Yöneldi husrev-i nev-rûza devlet ü ikbal Döşendi berf ser-â-pây sahn-ı sahrâya Agardı rûy-ı zemîn sanki tahta-i remmâl Nişân-ı pây-ı vuhûş u tuyûr sahrâda Çizildi rîk-i sefîd üzre gûyiyâ eşkâl Beyâz düşdi hele şekl-i tâli’ -i eyyâm Misâl-i çihre-i baht-ı edîb-i ferruh-fâl Ser-i efâzıl-ı âfâk müftî-i ‘ âlem Sipihr-i fazl u kemâl âfitâb-ı câh u celâl İmâm-ı saff-ı efâzıl emîr-i hayl-i kirâm Emîn-i dîn ü düvel hvâce-i huceste-hısâl Ebû Hanîfe-i sânî Ebu’ s-su’ ûd ol kim Fezâ’ il içre efâzıl olupdur aña ‘ ıyâl O kim yazılmış ezel tâk-ı bârgâhında Melâz u melce’ -i erbâb-ı fazl u ehl-i kemâl Şu deñlü şân-ı şerîfinde var anuñ ‘ azamet Ki kendüsin yitürür meclisine gelse celâl Durûb-ı tîg-i havâdisden özge bulmadılar Şolar ki kendülerin aña tutdılar emsâl Nücûm içinde Süreyyâ terâzû ile yürür Ki sâdır olmaya eyyâm-ı devletinde vebâl Kemîne-bende-i dîrînenem hudâvendâ Bu bende cânibini lutfuñ itmesün ihmâl Ma’ ârif ehline kapundañ irişür ma’ rûf Fezâ’ il ehline tapuñdan irişür efzâl Kerîm özüñle mükerrem cihânda lutf u kerem Şerîf aduñla müşerref kabâle-i ikbâl Arûs-ı dehre senâñı benem kılâde kılan Güher edâ-yı girân-mâye rişte ince hayâl Selâset-i kelimâtum safâ-yı eş’ ârum Akar su gibi kılupdur kulûbı hep meyyâl Terâne eylese bülbül çemende güftârum Gelüp öñinde zemîn-bûs iderdi âb-ı zülâl Velîkin âyine-i tab’ -ı safvet-âyînüñ Bu rûzgârda var sûretinde gerd-i melâl Fezâ-yı fakr u felâketde savlecân-ı kazâ Getürdi gûy-sıfat döne döne başuma hâl Hemîşe nergis-i ikbâl u baht hvâb-âlûd Hemîşe turra-i tâli’ müşevveşü’ l-ahvâl Nigîn-i baht u sivâr-ı sa’ âdet elde degül Ayakda kodı zamâne niteki zer halhâl Hezâr-bâr belâ pûtesinde kâl oldum Henûz âteş-i mihnetde yok halâsa mecâl Du’ â-yı devletine kıl ‘ azîmet ey Bâkî Murâd neydügi ma’ lûm zâhir oldı me’ âl Hemîşe tâ kıla keff-i direm-feşân-ı sabâ Şitâda dâmen-i kühsâr u deşti mâl-â-mâl Eyâdi-i keremüñ berr ü bahre şâmil ola Niteki eyleye her cânibe şümûl-i şimâl Cihân musahhar-ı fermân ola murâdâtuñ Müyesser eyleye dâ’ im Müyessirü’ l-a’ mâl