Merhem koyup onarma, sinemde kanlı dağı

Azeri Lehçesi Mərhəm qoyub onarma, sinəmdə qanlı dağı Söndürmə öz əlinlə, yandırdığın çərağı Uymuş cununə gönlüm, əbruna der məh-i növ Nə e`tibar ana kim, seçməz qaradan ağı! Qəddin qəmində sərvin, sormağa zə`f-i halin Gülzardan kəsilməz, ırmaqların ayağı Dürtək dişin sözünü, hərdəm işidmək istər Bəhrin müdam anınçün, sahildədir qulağı! Zülfü siyəh sənəmlər, olmuş sənin əsirin Eşqində hər birinin, öz zülfü boynu bağı Dövran həvadisindən, yox bakımız FUZULİ Dar-ul əmanımızdır, meyxanələr bucağı! Günümüz Türkçesi ,,, Merhem koyup onarma, sinemde kanlı dağı Söndürme öz elinle, yandırdığın çerağı Uymuş cünune gönlüm, ebru`na der meh-i nev, Ne itibar ana kim, seçmez kara`dan ağı? Katt`in gamında selv`in, sormağa za`f-i halin Gülzardan kesilmez, ırmakların ayağı Dürtek dişin sözünü, herdem işitmek ister Bahrin müdam anınçün, sahilde`dir kulağı! Zülfü siyeh senemler, olmuş senin esirin Aşkında her birinin, öz zülfü boynu bağı Devran havadisinden, yok bakımız "FÜZULİ" Dar-ül amanımızdır, meyhaneler bucağı! Ebru: kaş, salikin kusurundan dolayı olduğu rütbeden inişi ve pirin nazarıyla tekrar olduğu yere dönüşü. Meh: mah, ay Nev: yeni Bak: korku Siyeh: Siyah Dar-ül aman: hak ta`ala tarafından korunan yer (mecazen mescit) Senem: sanem, put, ruhun sefası. Katt: müridin nazarının vahdet alemine yönlenmesi Gülzar: batini alemin sefası Meyhane: visala yetmiş erenlerin gönülü