Dönüşümler

Ben gelmedim dava için Benim işim sevi için Yunus EMRE Anılar çırpınırken gecelerin koynunda Bir karanlığa ağlar o çocuksu düşlerim Lanetli zamanların hoyrat gelgitlerinde Hazzı kalmadı artık gönlümdeki sevilerin. Ne gül yüzü anamın kardeşimin beşiği başında bahar akşamları ezeli ninnilerde istekleri kucak kucak... Ne o mavi gözlü çocuk uçurtması turnalar peşinde Tuna yalısında kan ter olmuş anızlar içinde yalınayak.. Ne o kız Hıdırıllez salıncağında saçları dalga dalga deniz bayram günü bayrama gülen gözleri sıcak sıcak... II Anılarım savruluyor karanlıklar ütüne sabaha karşı uykusuz gecenin kahve telvesinde. Bir çocuk sarılmış boynuma bin dokuz yüz seksen beşte Silistre'de... Cehennem korkuları demir atmış masum gözlerinin büyüyen karasına kıyamat mi geldi de Tuna yalısına kalmışık "nalla mıh" arasında... Anlatamıyorum bir türlü bunlar birer bahtsız öykü bunlar kör kaderin bilmecesi yirminci asrın"soya dönüş" düzmecesi... Hristiyan adları yazıyorlar ezanlı adlarımız üstüne mezar taşlaını kırarak geceleri şeytanca sırıtarak... Anıların mahşeri çığlık çığlık... Nuh'un gemisi alıp da bizi umut denizlerine götürmüyor artık yelkenlerini korsanlar yakmış korsanlar vahşi bakışlı dalgalarda ölüm kalım telaşı ve orada sahilde Amaz yeli uçurtmasını calmış çocuğun dinmiyor gözünün yaşı... Tuna ağlıyor dizimde"akmam"diyerek dalından kopmuş Hdırıllez salıncağı beyazlar içinde çırpınıyor bir beyaz melek... III Ve orada karlı dağlar ardında Roman adlı bir sürgün diyarında bir toplama kampının isli camlarına yağmurla dökülüyor anılarım sicim sicim... İsli camlarında bir toplama kampının sabaha karşı tel tel olmuş dileklerim... Tan yeri neredeyse uç vermeli Yarabbim... Uç vermeli bir yerlerden. Güneş doğmalı bu karlı tepeler üstüne bildiğim o güneş pırıl pırıl,ışıl ışıl... Sevdiğim şeyler mi? Sevdiğim şeylerin hazzı kalmadı velhasıl