Ev

Bu ev...Bu ev...Bu ev... Sabahtan beri bu evin içine bir ihanettir akan sarı kara senin bildiğin o yanık anızdan daha isli kara çocuklar gene hep öyle güle oynaya gül bağlamışlar uçurtmaya inip biniyor bulutlara... " Hayradır" diyor ihtiyarlar ve lâ illâhe illâllâh bu bir yağmur duası ve şimdi semadaki bulutların en alâsı mısır tarlasının başına oturmalı yakarışlar su olmalı eyyy Fuzuli su kasidesi bol bol su... Ne oldu da böyle yazılanlar hep oldu... Bir cennet yazılıydı o zaman evin kapısında avara tarlalar bile umutlanırdı yazdan yaza açtık,çıplaktık,soğuktuk kurtlar uluuur kurtlar uludukça Kurt Yolları'nda birbirimize çoook çok sokulurduk... Gerçekten bir cennet yazılı mıydı o zaman kapılarda? Küçüktük,büyüdük,kapıları kapattık göç gemileri gelir geçer biz hep geç kalırdık şimdi oralarda Tuna Boyları'nda nekadar cehennem varsa sen yolla bana biz kıyametlere alışık soykırımlı sürgünlerde ölümleri aştık... Demokrasiler varsın ağlasın sular buz tutunca sevilen toprak aynı topraktı çok görüldü ömür boyu talihsiz özveriler acı sözlerle dağlandı dil yokuşlar burcunda yokuşları iniyorum yokuşlardan inenleri biliyorum sürü sürü çığlık çığlık renkleri biliyorum renkler biraz daha solgun biraz daha sarı karaya çalık ve uzadıkça bu yağmur duası biraz daha uzaklaşıyorum bu evden daha birazcık.. Bu evde herşeyimiz satıldı mezatla evin içi boş dolaplar,raflar, duvar yastıkları boş dışarıda tarlalar,başaklar,bulutlar boş tarifsiz bir boşlukta oyalanıp duruyor çocukların uçurtması umut dolu,gül kokulu Nuh'un gemisi geldi gelecek kalk gidelim Necibe sen bilirsin zaman oyalanma zamanı değil hiç de değil bu evde...