Özlem

Rüzgar bazen uyanır da uykusundan kapıma yaslanır yağmurla sırılsıklam acelesi varmış gibi bir yerlere saçak altında ha bire coşar durur deli divane... Zerdali dalında yaprak çırılçıplak mest olamamış su ile geç kalırmış gibi bir yerlere dellenir durur avare avare... O an arınmışım gibi günahlarımdan bir od sultan-i yegah kopar da dudaktan nar yüklü bahçelere nur ile dökülür durur... Ve çok ötelerde ebemkuşağının göründüğü yerde aşmak istercesine bir uzunca yolu çocukluğum koşar durur deli dolu...