aklımın ücra köşelerinde kendimle savaşıyorum bakışlarını hatırlatıyor ellerim ellerime faça atıyorum onlardan nefret ediyorum…
yerim yurdum yok benim hergün başka bir gönülde belki de başka bir bedende sabahlara hep böle açtım gözlerimi…
ağzımdaki sakız gibisin çiğnedikçe küçülüyorsun zamanla şeklin bozuldu tadın kaçtı gitti…
bedenimde taşıdığım güzel kıyafetlerin ağırlığını taşıyorum ağlayan gözlerle çaresiz ellerimi semaya kaldırıyorum tanrıya yalvarıyorum yardım et diye yardım etti ki artık boğulmaya…