Yıldız

Hayatımdan her kopup gidene, bir de umutlarıma, bir yıldız tuttum, kendimce… İçinde bir sürü rağmen olan, Garip, adı konmayan bir masalın, hüzünlü anlatımının siyahlığında, gülümseyen bir yıldızdın, mavice… Özledim, döndüm yüzümü göğe. Kah haykırdım, kah fısıldadım. Dertleşip, söyleştikçe Korkup, saklandın ürkekçe, Siyaha, simsiyaha kesti gökyüzü Ne mavi, ne yıldız kaldı, Mevsim kara mı ne? Kalbim tekledi, çaresizliğim üşüştü yine, Avuçlarımdaki özlemi, Ağaran şakaklarıma bastırdım, ıslak bir ağrı oldun birden bire, kopup gittin gizlice, Canım yandı yüreğime batan yıldız pek sivrice… Bir yıldız söndü, Bir ben ağladım sessizce...