Bizi Ayıran Ölüm

vefa okyanusunun suları mı çekildi gözlerin tenhalarda hep karşıma dikildi ayrılığın bıçak gibi ruhumu böldüğünü esen Saba yelinden duydun mu öldüğümü sana müptela olmak dünyada kaldı gülüm son durakta ayırdı seni ruhumdan ölüm bırak, ölüm avutsun sensiz yalnızlığımı.! belki, böyle tükenir bitmek bilmeyen sızı " Laerdi diyecekler belki yaslı şaire belki o gün rastlarsın benden kalan şiire; ......ağlama göz bebeği çağlayanlar taşıyan ağlama ruhumun mahzenine ışıyan sus, ağlama nolursun yakışmıyor ağlamak yakışmıyor gülüme karaları bağlamak bahardaki gül gibi hep gül olur mu gülüm o zaman bu garibe daha kolaydır ölüm.......