Bitmeyecek Vurgunluğum..

öksüz bir sokak kimsesizliğinde Seni düşünüyorum usulca Zamanlara inat yaşayan sevdamla Sokaklara ismini serpiyorum Sokak lambasının titrek ışıkları düşüyor üstüme Yine karanlık Yine soğuk her hücrem Sen olmayınca bir garip yalnızlaşır dünya Bir zalim kış rüzgarı eser sebepsiz Sen olmayınca yagmur durur Bulutlar onca yüklü iken doğuma Ben seni düşünüuyorum yine Düşüncelerime dolduruyorum dünyayı Yagmuru ve baharı ve bulutu Sana dokunmayınca gerçek değil hicbirsey Hasret bile süzülmeyince isminden Hasret değil adı Düşlerime konukluğun sevişmelerimse eğer Cok uzun zaman oldu görmeyeli seni Sen olmayınca renkleri yok düşlerimin Bir ev var yine de düşlerimde Sevdamızın koynunda üstüne hayaller büyüttüğümüz kaymış avuçlarımdan Bahçesindeki otlar renksiz Ağaçtaki yaprak yeşilsiz Pencereleri güneşsiz Gecesi aysız Su gecenin tacı yıldızlar Yıldızlar bile ışıksız Geceler bir tek anlatıyor ayrılığını Koca bir şehir uykuda Sessizligi yorgan etmisler yureklerine Gecede bir ben varım ayakta Bir de seni terketmeyen sevdam Yalnızlığı baska nasıl anlatayım Sensizliği nasıl anlatayim başka Simdi seni düşünmeler kar etmiyor Yetmiyor sızısını dindirmeye yüreğimin Aklıma düşüyorsun ne yapsam Iste o zaman Bırakıp bütün yoklukları bir kenara Sevdamı delice savurup tenine Ask sözcüklerinin kanatlarında uçasım geliyor sana Sen uzakta olsan da Sevda yamandır Açar kanatlarını delice Uçar meydan okuyarak hazan rüzgarlarına Zamanın bitmeyen koşsunda Bitmeyecek benim de sana vurgunlugum Bitmeyecek senli düşüncelerim