Kan sızmadı henüz... Yüreğim(iz)in lal dudaklarından hücrelerimize... Yüzümün çizgilerine basmadan kendim de yürüyebilirim. Sen git, ben oyalarım yaralarımı(zı)...…
Sus dökülsün dudaklarından... Acılar bayat, kanı taze... Ben seni hiç sev(e)medim! Ne anlatacaktın ki?…
Unut/ma beni... Ruhum komada... Ruh ölür mü? Ruhlar/da ölür,…
Ben en çok seni sevdim. İmlasına toz kaçmış düşlerini de dahil.. Harflerinin yokuş yukarı tırmanırcasına,…
Uyan/ma... Efsun'larından... Yokluğunun tınısı çığlığımda ki ıslık, korkma yaklaş Gecem'e... Çıkar/ma beni yüzüne örttüğün siyah gecenden...…
Deniz gibiydi gözlerin, derin. Dibinde sert taşlar vardı, dokunsam incineceğim. Renksiz bir kalemdim. Sana nasıl vaad edebilirdim renkli düşler?…
Bir bitişin matemini yazıyor içimdeki harfler... Kimsenin masalına benden sonra kahraman olma... Kimse seni ben kadar saramayacak adam/ım...…
Yokluğun bir gece ayazı, Üşüyorum ödünç ver bedenini. Gecenin karanlığı örtmeden yüreğimi, Sen gel kapa gözlerimi.…
Yokluğuna iz sürdüm, sonra sürgünlere sürüldüm... Senin merhametine kaldı artık çocuksu tebessümlerim. Yağsızdı hüznüm, kay(a)madı avuçlarımdan……