The Last Bench!

The Last Bench! (Four Languages) While sitting on the last bench I never knew these verses of mine Will ever rise from my thoughts anytime. In those days to get the rank was my biggest dream. Many dreams didn't bloomed into flower in later years. Many words didn't touched the light Even much before its petals withered away in the soil. These lines when I recite I remembered my school days When I checked rank list mine was the last one I do remember. It stayed in my heart like silenced sobs Like black clouds which didn't rained those pains. Today these verses shine in rainbow colours Let thousands of colourful butterflies fly away from these verses! © 2016 Geetha Jayakumar All Rights Reserved ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ച്! (Malayalam) ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കയുമ്പോൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്യ ഈ വരികൾ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും ഉദിക്കയും എന്നെങ്കിലും. അന്ന് നല്ല റാങ്കായിരുന്നു മനസിൻടെ സ്വപ്നം എത്രയോ മോഹങ്ങൾ പൂവായി വിരിഞ്ഞില്ല പിന്നീട്ടെ നാളുകളിൽ എത്രയോ വാക്കുകൾ പ്രകാശിക്യാതെ തന്നേ കൊഴിഞ്ഞപോയി ഈ മണ്ണിൽ ഈ വരികൾ ചൊലുമ്പോൾ ആ പഴയ സ്കൂൾ ഓര്മ വന്നു മനസ്സിൽ റാങ്ക് ലിസ്റ്റ് നോക്കിയപ്പോൾ ഏറ്റവും അവസാനത്തെത് ആയിരിന്നു എന്റേത് മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്നു എന്നും തേങ്ങലായി കാർ മേഘംകളായി പെയ്യാതെ ആ നൊമ്പരങ്ങൾ ഇന്ന് നില്കുന്നു ഈവരികൾ മാഴ്യാവില്ല വര്ണങ്ങളായി ആയിരും ചിത്ര ശലഭംഗലയി പരക്കട്ടെ ഈവരികൾ എന്നിൽ നിന്നും! पिछला बेंच! (Hindi) यादों के पिटारों में एक पन्ना ऐसा भी था... स्कूल का वह पिछला बेंच आज भी याद है मुझे नहीं पता था की यह छंद मेरे ख्यालों से उगेंगे कभी उन दिनों मेरा सबसे बड़ा सपना था रैंक पाने का कई सपने फूल खिलने के पहले ही उजड़ गए कई शब्द तो प्रकाश को छूने के पहले ही उनकी पंखुड़ियाँ मुरझाकर मिटटी में मिल गए. इन पंक्तियों को में जब पढ़ती हूँ मुझे स्कूल की यादें आती है जब मैंने रैंक सूचि देखा तो मेरा था सबसे आखरी मेरे दिल में बंद वो खामोश सिसकियाँ उन काले बादलों की तरह रह गए जिनकी वर्षा कभी हुई ही नहीं आज यह गीत इंद्रधनुष्य रंगों में चमक रहे है हज़ारों रंगीन तितलियाँ उड़ रही हैं मेरे इन पंक्तियों से! शेवटचा बेंच! (Marathi) शाळेतला शेवटच्या बेंच अजून ही मी विसरलो नाही मला कधीही वाटलं नाही कि हा गीत उद्धवतील माझ्या मनातून त्या काळात माझे मोठे स्वप्न होते प्रथम श्रेणीची काही स्वप्न फुले मध्ये उमलले नाही नंतरच्या काळात अनेक शब्ध प्रकाश स्पर्श करण्यापूर्वीही त्याच्या पाकळ्या वडून गेले जमिनीत. मी जेव्हा ग्रेड यादी तपासले तेव्हा माझा होता शेवटचा या ओळी ज्वेहा मी कथन करतो मला आठवण येतो माझ्या शाळेची तो गप्प रडणे सारखे माझ्या अंतः कारणात राहिले त्या वेदना पाऊस पडला नाही काळा ढगाप्रमाणे आज ही वचने प्रकाशतो इंद्रधनुष्य रंगा सारखा हाजारो रंगीत फुलपाखरू उड्डाण करणार आहे ह्या गीतातून! © 2016 Geetha Jayakumar All Rights Reserved