ayaklarımın yosun yeşili kokusuyla karanlığımın arkadaşı prangalarım yüreğimde yaşanmış bitmiş sevdalarım ve sen içimde zehir gibi dağılan hapishanem…
nerede görsem tanırım ben o gözleri gökyüzünden çalınmış iki derin yıldız gibi onu bir ben bilmem acun bilir çanakkaledekilerden dumlupınardakilere kadar…
sen benim dinlediğim şarkılardan değilsin bu gözleri daha önce hiç görmedim senin bu saçlardan bizim diyarda bulunmaz daha önce hiç bu kadar tutkulu sevmedim…
1
insan kendisi yaratır yalnızlığını uçurumlarda arar kimsesizliğini ve zaman bir defa ihanet etmiştir ona nereye gitse ardında duyacak…
sevdiceğim şüphesiz en güzel şiirler seninçindir baharın en kadın çiçekleri de öyle ve seninçindir yaşamın en zoraki dakikalarını çekmek en güzel olan…