Martinu

G Giovanni Meli
0 Altın Yaprak
L’omu chi nesci fora di la ’mmesta, Cu scotiri li guidi e la tutela Di la saggia natura, Perdi la tramuntana e si smarrisci; .mw-parser-output .numeroriga{float:right;color:var(--color-subtle,#666);font-size:70%;user-select:none}5E quantu cchiù s’è d’idda alluntanatu Tanta cchiù spersu si ritrova e senti (Quannu di l’idei vani Taciti pri pocu lu tumultu riu) Richiamarisi ddà di unni partiu. 10L’illudirà pr’un tempu la citati, Li pompi, li spettaculi, lu lussu, Li commodi e li gran magnificenzi; Ma poi multiplicati Senti l’interni passioni, e chisti 15Crisciri cu lu crisciri di l’anni, Di lu so cori già fatti tiranni: Mentri da chisti è devoratu, chiama La natura, ma indarnu; L’abiti cci ànnu stritti li catini 20Di cui nun sapi sciogghirsi, e frattantu Pr’illudiri a se stissu Di liberu e giulivu si dà vantu. Puru di tantu in tantu: o quannu ridi La primavera ’ntra lussuriggianti 25Ciuriti praterii: o quannu autunnu Spinci la testa carrica di frutti E di racina chi cuntrasta all’oru Lu biunnu culuritu, L’omu di la citati a summi sforzi 30Si allunga, o si strascina Purtannusi a li campi la catina. Sugn’iu, sugn’iu (cussì dicia Martinu, ’Ntrà un lucidu intervallu di sua menti) Lu snaturatu figghiu, 35Cui l’internu affilatu (unicu avanzu Di la materna ereditati) porta A la tenera matri, strascinannu Li servili catini Di lu vintusu fastu, 40E di la non mai sazia ambizioni. Chi mi rudinu l’alma di continu, Oh matri all’occhi toi, chi sù mischinu. Trovu attornu a sti aratri, ’Ntra rocchi e ’ntra virdura 45La mia diletta matri La provida natura, Chi cu li vrazza aperti Mi tira ad idda, e chiama, E cu affilati certi 50Mi mustra la sua brama: Chi cu sinceri affetti Parr’a lu cori, e dici: Un essiri ti detti Pri fariti felici; 55Un cori pri gudiri Dui veraci istinti Spusanu a li doviri Piaciri ben distinti. Liggi cci trovi impressa 60Unica e singulari, Sculputa da mia stessa, Di amari e farti amari. Chista ti stendi e accrisci L’essiri d’ogni latu, 65Chista ti attacca e unisci A tuttu lu criatu: Senz’idda su la terra Straniu diventi a tutti ’Ntra na perpetua guerra, 70Chi t’isula, o t’agghiutti. La menti e l’intellettu Ti detti a rilevari: Chi chiddu è giustu e rettu, Chi a tutti pò giuvari. 75Li sensi a custodiri La propria tua esistenza, E a fariti sentiri La grata compiacenza. L’occhi pri contemplari 80L’oggetti varj, e tanti, Chi tutti vennu a fari Un ordini costanti. L’oricchi nova scena Ti aprinu grata ancora: 85Tenera Filomena Li alletta e li ristora. ’Ntra sulitaria rocca D’un passaru la vuci Li cori e l’alma tocca 90Cu lu so cantu duci. Li canni armuniusi Di li mei pastureddi Fann’ecu a graziusi Canti di varj oceddi

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.