Duro pensier

G Giovanni Prati
0 Altın Yaprak
Perché, pari al giudeo, sempre cammina, sempre, per greppi ignudi o piagge in fiore, e il breve tempo a logorar s’ostina questo dotto pensier che invecchia e muore? E se a l’anima lieta e pellegrina par celeste scoperta un fil d’amore, perché, men cauta, sul pensier si china a macularsi in cenere e dolore?... Ah! se tu davi a me l’anima sola senza il duro pensier, madre soave, teco mi loderei del nascimento. Ed invece m’affanna il di che vola; m’affanna il cielo e il mondo. Era men grave nascer foglia di rosa, in preda al vento.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.