Fòro romano

G Giovanni Prati
0 Altın Yaprak
Salian per questo grande etere un giorno aquile a stormi, e il nostro onor fu tanto! Or gufi e strigi ai fumaioli intorno spargon le oscure penne e il tristo canto. L’altar de’ patrii numi è disadorno; dispersi i focili, e son le muse in pianto; né so ben dir se il sacro ilice e l’orno april rivesta dell’usato incanto. Appena fa, se di Metella al sasso s’apre una bruna violetta in fiore, e gli occhi arresta al pellegrino e il passo. Appena fa, se un ricordato amore fra i nudi arbusti mi risveglia, ahi lasso! poi mi sommerge in piú grand’ombra il core.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.