La vedova aringalluzzita

G Giuseppe Gioachino Belli Giuseppe Gioachino Belli
0 Altın Yaprak
Sta vedovella lo tiè ttanto vero Che lo sgrinfio la sposi a ccarnovale, Che ggià ttiè in pronto er zu’ letto nunziale E un bell’abito rosso e un sciallo nero. S’io perantro ho da dilla tal e cquale Come la tengo in corpo, io nun ce spero: Pe’ mmé, cquer dritto nun je viè ssincero. Vò er frutto quello llì, nno er capitale. E ggnente ggnente poi che llei se lassa Sgraffiggnà quarch’acconto de la dota, Uhm! nun te dubbità chè vvò stà ggrassa. Sperà ccore da lui! povera ssciòta! Si jje spareno a cquello la carcassa, Je sce troveno in cammio una carota.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.