تقول بثينة لما رأت

ج جميل بثينة
0 Altın Yaprak
تقولُ بثينةُ لما رأتْ فُنُوناً مِنَ الشَّعَرِ الأحْمَرِ: كبرتَ، جميلُ، وأودى الشبابُ، فقلتُ: بثينَ، ألا فاقصري أتَنسيَنَ أيّامَنَا باللّوَى، وأيامَنا بذوي الأجفَرِ؟ أما كنتِ أبصرتني مرّةً، لياليَ، نحنُ بذي جَهْوَر لياليَ، أنتم لنا جيرةٌ، ألا تَذكُرينَ؟ بَلى، فاذكُري! وإِذْ أَنَا أَغْيَدُ، غَضُّ الشَّبَابِ، أَجرُّ الرِّداءَ مَعَ المِئْزَرِ، وإذ لِمَّتي كجناحِ الغرابِ، تُرجَّلُ بالمِسكِ والعَنْبَرِ فَغَيّرَ ذلكَ ما تَعْلَمِينَ، تغيّرَ ذا الزمنِ المنكرِ وأنتِ كلؤلؤةِ المرزبانِ، بماءِ شبابكِ، لم تُعصِري قريبانِ، مَربَعُنَا واحِدٌ، فكيفَ كَبِرْتُ ولم تَكْبَري؟..

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.