Adsız

Hepimiz en fazla sen olabiliriz Duvara karşı konuşmak içinmiş bazı kitaplardan edindiğim kıymıklar Bir sözcüğün kalbine geçirdim tırnaklarımı ismini siper ettiğim en soğuk rüzgarlara Bir kelebek kadar menfaatperesttim yani Güvercin çağıltısında ürperirdi yalnızlığım Bir şark hikayesi kadar kesin selin serde bıraktığı iz kadar belirsiz Korkunun beklediği hazineydi şehvetin korkusu isyana çağıran çığlıklara Kanatlarına dokunulunca açılan kapı Artık sonsuza kadar kapandı Şimdi bir dilencinin suya attığı hikayesidir sırra susamışların içtiği ve kırbalarda taşınan