Gözlerine Yandım

Yandım evet gözlerine yandım Yetmedi söndürmeye gözyaşım Anlatsın sana musalla taşım Sussun eşim, dostum, arkadaşım Yalnız senin sözlerine yandım Yandım evet gözlerine yandım Aşkın yokluğundan dem vururken Sen ateşi yaktın ben kururken Gamzen cayır cayır kavururken Yüreğimin közlerine yandım Yandım evet gözlerine yandım Yangın sokuluverdi kanıma Çığlıklar ekledi figanıma Seni alıp da şöyle yanıma Yatmadığım dizlerine yandım Yandım evet gözlerine yandım Bu yangınla birlikte seyyahım Kalmadı ne sevap ne günahım Son varlığım beyazla siyahım Renksiz dahi özlerine yandım Yandım evet gözlerine yandım Damarımda dolaşıyor zehrin İlaç olamaz artık aşk nehrin Sensiz kahrımı çeken bu şehrin Yaprak döken güzlerine yandım Yandım evet gözlerine yandım Gönlüm artık dilemiyor aman Yandı her yanım kalmadı derman Aşk meydanına indiğin zaman Zırhına ve gürzlerine yandım Yandım evet gözlerine yandım Sarmasa da boynumu kolların Etkisi olmadı boş yılların Sonu sen olan bütün yolların Hem eğri hem düzlerine yandım Yandım evet gözlerine yandım İşte bu her şeyi başlatan laf Yüreğim beynimden diliyor af Geç kalmış olsa da bu itiraf Yandım evet gözlerine yandım.