Hayalin

Bir kış günü, gözlerim sessiz gecede. Çok güzeldir manzarası buranın, kar yağınca. Hüzünlü bir geceydi. Kimseler yoktu görünürde, hayalin haricinde. Bana seslendi karanlık ve sessizlikten. Napıyordu ki dışarıda. Yanına indim. Uzun uzun yürüdük, hiç basılmamış karların üstünde, ay ışığının altında. Önce sen başlattın kartopu savaşını, kömür aradık, yaptığımız kardan adamın gözlerine. Gözlerinden tanırsın, hatırlayamadığın birini. İlk gözlerini seversin, çok sevdiğin birinin. Bunları fısıldamıştın, iki parça kömür bulduğumuzda. Atkı sarmayacak mıyız dedim. Seven bir kalp verelim, bu onu ısıtmaya yeter dedin. İkimize baktım pencereden, Öylesine muyluyduk ki... Yalnızlığıma inat, nasıl da kalabalıktık ikimiz birbirimize. Akışını bile duymadık, gözyaşımın pencereden. Ben sustum, İkimiz konuştuk Bir kış günüydü, Kimseler duymadı konuştuklarımızı.