Uykumu Geri Ver,rüyamı Al Sevgili

Uykumu nerde kaybettim bilmiyorum Senden sonra hiç uğramadı akşamlarıma Başıma yastığa koyduğumda zorluyor bir şeyler Gözüm tavanda, nasıl sabaha ulaşılır bilmiyorum En zoru da aklıma düşme peşinde olan sensin karanlıkta Kaç dur her köşe başında tutulu yollarım kollarınla Sonrası aynı, geçiyor zihinden yazıyor kağıt kalem Vazgeçsem bir türlü, yazsam bir türlü Uyumamış dostlar ışığa koşan böcekler misali Ses veriyor sanal alem üstünden Açıklamaya gerek var mı bu saatte dikilmişliği Herkesin sebebi ortak payda da Oldu olacak bir albüm seçmeli şöyle eskilerden Yanına ılık bir bardak sütle gelir uyku belki yeniden Bu saate ne kadar itimat edilirse kelimelere o kadar işte Uyandırmak geçse de içimden kıyamıyorum yine Ah işte düştü içime geçmiş bir Pazar gece yarısı Huzur sallanmıştı da güven aşkın yanında kalmıştı Nelerin sancısı geçmiş dönüp bakınca Her şeye rağmenim hala elleri sevdim sanma Düşüyor göz kapaklarım artık sevginin ağırlığında Uykumu geri ver rüya mı al sevgili Sabahları uzak tutarım gece nöbetlerimden Sımsıkı kaparım açmam gözlerimi yeter ki gitme düşlerimden