Suyun Beleği

Bir damlası su bile Benden daha çok biliyor Dünya nasıl yaratıldı Ben kimim ki Kafa tutuyorum Hiç bilmeden Beni yaratana Yaşamım hep isyanlarda Hiç mutlu değilim Hep kavağa Hep kavağa Yetinmek bilmiyorum Aptal, aptal Benim olmayanı istiyorum Mutluluğu hep onda sanıyorum Ona erişince de Yine mutlu olamıyorum Yağmur, yağıyor Sellerle mücadele edemiyorum Kızıyorum Güneş istiyorum Güneş doğuyor Yanıyorum Gene memnun değilim Rüzgâr istiyorum Savruluyorum Ben yine isyanlardayım Kar yasa Donuyorum Bu da olmadı diye yakınıyorum Âşık olsam Aşk ateşinde yanıyorum kavruluyorum Aşk acısın dayanamıyorum Yalnız kalsam yine mutlu değilim Bu seferde yalnızlıktan yakınıyorum Velhasılım ben mutlu olamıyorum Ellimde kinlerle yetinemiyorum Ben nankör bir insanım Mutlu olmayı beceremiyorum