Vurma
G Gülfer Kandemir
0
Altın Yaprak
Vurma ellerinle canım acıyor
Her vuruşunda çınlayan o ses
İnan duydu bittiğini herkes
Vurma ne olur canım acıyor
Vurma gözlerinle içim sızlıyor
Dinlesene beni zaman geçiyor
Ömür kısa bak hayat bitiyor
Vurma artık eller duyuyor
Vurma ne olur can acır
Zulmen etme bana kahır
Üzülüp,ezilen,arlı,mağrur
Utanır söylemez her yeri acır
Vurma ayağını savurma öyle
İnsan sevdiğine yapar mı böyle
On dört yıl oldu şöyle böyle
Vurma öyle yanlarım morarıyor
Ne zaman biter çekmelerim
Ertesi gün kendimi ezerim
Sancılarım artar ertelerim
Geçince hepsi yine özlerim
Kendi hizmetli,yaşamı hezimet
Huzuru gel artık sende hazmet
Mutluluğu bulurmu garip kısmet
Vurma artık ne olur sevgim acıyor
Dünyaya kaç defa gelecekmişim
Ömrümü sevgiliye hibe etmişim
Yalan dünyayı boşuna geçirmişim
Vurma bana gençliğim yanıyor
Vurma dilinle gönlüm acıyor
Yüreğim içten içe kanıyor
Eller hep mutlu sanıyor
Bırak bırak beni ağlayayım
Hıçkırıklarım sulasın sevgimizi
Ağıtlar hiç bırakmaz mı peşimizi
Neşe kahkaha doldursa evimizi
Sevgim ölmesin ben öleyim bari
Görünen yerime vurma ne olur
Herkesler ona bir kulp bulur
Sevgim azdı desem inan ayıp olur
Sevgilim vurdu demem yazık olur
Utandırma sevgimi ben kadınım
Çocuklarım var benim anayım
Kocamsın sen sevdiğim hayatım
Vurma ne olur onlar ağlıyor
Vurup vurup yakma canımı
Bağırtıpta akıtma kanımı
Dövüyor kocası o kadını
Demesinler hep yüreğim sızlıyor
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş