İhraç Fazlası Aşk!

Derin bir nefes aldım aşk namına, güncemde sararan harfler hatırına size diyecek sözlerim var aklımda, dinleyin ve anlayın beni biraz da! Sus makamında bir düş kuruyorum ve itiraf ediyorum tüm konuştuklarımı, sizi içimde susturmak içindi suskuları dilime gebe edişim; ama olmadı ne yazık ki! Baş ağrılarımı dindirmek niyetiyle aşkı sıkı sıkı sardım alnıma, nerden bilirdim baş ağrım geçerken yürek sancımın sol yanıma ağır geleceğini! Bilemedim, affedin beni! Kendimi sizde bunca öldürdüğüm için affedin lütfen beni! Ben affedemiyorum kendimi. Aşkta affedilecek ne var değil mi? Kendimi suçlu hissetmemeliyim hâlbuki kurduğum cümleler yiyip bitiriyor içimi! Aç kalıyor sonra sol yanım, içimi silip süpüren bu hüznün bahar temizliği uzunca sürüyor. Ölünce sever misiniz beni? Bir yok oluş, sevgiyi doğurabilir mi sizin düşlerinizde? Yüzümü sürmek istediğim sözleriniz vardı hâlbuki düşlerimde. Mevsimler tükendikçe, adımlarım size doğru yöneliyor hep. Kapınız çalınsın istemiyormuşsunuz, yalnızlığın dikiş tutmayan libası üzerinize bol geliyormuş az biraz. Yalnızlığınızı varlığımla bedeninize oturacak hale getirsem, kabul buyurmazsınız içinize, kapıyı çalsam açmaz mısınız yine? Eşik bedevisi olmayı göze almış ben, kovulmuş bir kadın rolünü kolayca oynarım sanırım. Dilime vebal sayıp, altına sakladıklarım sol cenahıma ağır yenilgiler bırakıyor. Kalkamıyorum altından bir süre, insan neden uzun süreli susuşlar bırakır geçmişine bilmiyorum, iç hesaplaşmalarımın çetelesini tutacak ikinci bir el olmadı ne yazık ki hayat evimde. Aklıma ziyan cümleleri, dilime getirmekte üzerime yokmuş, öyle diyor içinizden ihraç edilmiş, yüzü bol maskeli kadınlar. Kim ne derse desin kendim tanımadan sizi, içime doyasıya almadan, kulaklarım aldırmaz ki! Galiba düş öncesi aşk banyosu yapıyor kalbim. Kötüleri görecek gücüm yok, iyilereyse iyi diyecek kadar iyimser değilim kendi içimde. Uslanmanın uzlaşmakla eş anlamlı olmasını diliyorum içimden, kapınıza doğru yürürken. Kapının açılmama hali endişelendiriyor beni içten içten. Ya bana da yüz çevirirseniz, sol cenahımı avuttuğum isminize, nasıl ismimi sürerim ben? Fazla geliyor bu yaşadıklarım, fazla! Hep en azıyla yetinmeyi becerebilmiş biri için aşk biraz fazla kaçıyor galiba. Fazlalıklar namına insan bir ömrünü heba edebilir mi? Ömrüme adanan her gün adına, bir sözcük bıraksam ellerinize, o zaman sever misiniz beni acaba? Kimse kimseyi zorla sevemiyor işte, zorlamayın kendinizi daha fazla. Kimilerine yalnızlık, kalplerin de eşsiz duracak kadar çok yakışıyor aslında! Fazlalıklarla ömrünüzü heba etmeme isteğinizi anlayışla karşılamam gerek biliyorum ama şu sıra aklımla kalbim aynı ritmik vuruşları tutturamamakta. İhraç fazlası bir aşk solumda kalan şimdi, bitpazarında ikinci el duygular satacağım fazlalıklarımdan kurtulmak adına! Kalbimi sizden arıtıp öyle çıkacağım karşınıza, sıradan bir kadın misali bakıp gideceksiniz gözlerimden aşağıya! Kalbime oturacaksınız o vakit yine biliyorum, kalbimim gümrük vergilerini bu kez fazla tutuyorum!