Adı bile yok bu şehirde yalnızlığın, Yaşayanın içinde saklı sırları Kim nereye gitse götürür yalnızlığını Yalnızlığı bitene dek.…
Ben şair olsam seni yazarım durmadan. Anlatamasam da konuşurum susmadan Sabır ister sevgi, sevgiye gerek duyanlara Gerek duymayanın derdi tasası yoktur zaten…
sevdim işte deli gibi nedenini bilmiyorum. kim yanlış yapsa önceden göremiyorum. seginin dili var diyorlar konuşsa da duyamıyorum. rüzgarlarla savruldum sessiz sakin bir kır bahççe…
Anmadım adını bir daha Bakmadım yüzüne onun da bakmadığı gibi Taş bile basmadım yüreğime Taşın suçu yok diye…
Sen pınarsın, coşkun çağlayan Ben ise sessiz durgun bir dere. Duymak güzel uzaktan da olsa sesini Hissetmek derinden nefesini.…
Yeşile sordum gözlerini Benim kadar güzel dedi Rüzgara sordum nefesini Benim kadar eser dedi.…
Sonsuzluğa uzanan gökyüzünde Yıldızlardan parlak hayallerim var benim Göğsümün içine sıkışmış küçücük kalbimde Deryalardan büyük aşkım var benim.…
1
adım adım yürüyorum zehirli sarmaşıklar arasında buğulu gölerim ay vurmuş bebeğine ne haz alsam kârdır yaşamaktan. aşk olsun vardığım yolun sonu.…
Zaman tüneli gibi sanki hayat Levanten evlerden sonraki halimize bak Kim kiminle nerede bilinmez Eskimiş bir yudum şarap sanki hayat…