Yeşil Kirazlar

biliyorum kızdım sana az önce peki neden yazıyorum bu şiiri? evet kirazlar için, doğru şu an tüm heybetleriyle karşımda minicik ufacık taneleri ve inanmasan da yemyeşil renkleri öyle iki koca ağaç bahçenin biri bir ucunda, öbürü öbür... hergün karşılıklı duruyorlar belki biz yokken konuşuyorlar dert yanıyor biri öbürüne sen diyor şanslısın doğuştan güneş hergün sana doğuyor, selamlıyor ve akşam olunca elvedası yine sana ben hep arada kalıyorum belki de bu yüzden ne senin kadar kırmızı ne de o kadar verimli oluyorum ama anlamazsın sen beni diyor başına gelmedi bilemezsin ki... bu belki hergün böyle devam ediyor biz sahneyi onlara bıraktıkça onlar oyunu karşılıklı oynuyor ama ince meseleler bunlar anlaması zor, biraz karışık... ama kızdım ya sana, inat ettim ya anlamasam da anlatmalıyım hikayeyi anlamasan da dinlemelisin beni olur ya belki birimiz anlar ve öbürüne anlatmaya kalkar... karşıdaki de eşşek değil ya en azından anlamış gibi yapar!!