Alını Yitiren Umu

Bir bocalaması vardı, toprağı değiştirilen gülün Tomurlarında kırağı izleri, alın buğulanmış hali Yeniden alevlenecek miydi uykularda büyük rüyalar Yeniden gönül sepeti ağırlaşacak mıydı hülyalarda. Epey olmuştu sevda kuşlarının kırık kanatları bağlayalı Sandıktan çıkıp sevgiler arasında savrulan tülün Sevda penceresi öyle açıktı ki poyraz rüzgârlarına Kuranderde kalınmışlık aklın ucundan bile geçmezdi. Gül açmalarının bir yanı sağlam emin bağlarda Diken kanamalaırnın öte yanı ipek çözgülerde Toprak susuz ve çorak kalmaya görsün bir kere Yeşiline bahar ağır gelir, alına da mevsim... Gel-git vuruşlarıyla ayrık otu salar günler geceler. Çatlamışlığına inat, en yakıcı cemre düşse de yere Alını yitiren umu tomurlarına benzer düşünceler. Uzun bir yolculuğun mutluluk arayışı emekte Aşkın kocamanlaşan. derinleşen ağırlığı yürekte Gönülde sevda oyası, yedi rengiyle ahenkte Yenilenen öz güven yenilenen kimlikte Kemikleşmiş alışkanlıklar sarım sarım denkte Zamanın yorganını sarmakta çiçekli mevresim.. Nerde o hurma dalı desenli el yapımı yorganım?