Giderim İstanbul'dan

Sevgisi unutulmuş, bu kalbin sitemiyle Gel desen de gelemem giderim İstanbul'dan Müsveddesi tutulmus; aşkımın matemiyle Kal desen de kalamam giderim İstanbul'dan! Sahilde martıların çığlıkları sevgimiz Boğazda köprülerin ışıltısı sanki biz Mehtapta yakamozlar aşkımızdan birer iz İstesen de kalamam giderin İstanbul'dan! Adına çiçek açan bulutlar şimdi siyah Alaca karanlıklar ağarır olur sabah Aşkı sevgi büyütür yüreğin dolsa da ah Kal desen de kalamam giderim İstanbul'dan! Yaralayan gururla seni her dem bekledim Çaresiz özleminle derdime dert ekledim İçimdeki hisleri, anılarla denkledim İstesen de kalamam giderim İstanbul'dan! Sinemdeki ateşin kalmaya zorlasa da Eriten o gülüşün tenimi korlasa da Ruhumu oksayisin kalbimde turlasa da Kal desen de kalamam giderim Istanbul'dan! Nerden çıktın karşıma sen kestin hep yolumu Gelişin düğüm düğüm bil bağladı kolumu Sensiz cana kıymadan yaşamadan ölümü İstesen de kalamam giderim Istanbul'dan! DuygularIm karışık peşinden koşmak niye Sevgilerim yaralar, sana vurgunum diye Düşünceler sorgular 'aşkını bilmez niye' Kal desen de kalamam giderim İstanbul'dan! Anılarla dopdolu sevdalar verdim sana Mehtap olmak istedim gecelerken sen bana Gerçek aşkla sevseydin gerek var mıydı buna İstesen de kalamam giderim İstanbul'dan! İki dudak arası gizlenen o kelime Hevesimi kırarken dolandı hep dilime Zor muydu kavuşmamız nar'ı verdin elime Kal desen de kalamam giderim İstanbul'dan! Ağlayışın boşuna düşünme artık beni Senle bir hiç uğruna kuramadık düzeni Şimdi pişman değilim anmam asla bil seni İstesen de kalamam giderim İstanbul'dan! Bakırköy kalabalık sokaklarda yürünmez Baş edilmez düzende ufuk sisli görünmez 'Mektup Kuşları' bize aşkı taşır yerinmez Kal desen de kalamam giderim İstanbul'dan! Hani en güzel kadın en derin aşktı Gülşen Zekice tuzaklardan bir fırtınaydı esen Şimdi büyü bozuldu sensizliğe mahkum ben İstesen de kalamam giderim İstanbul'dan! İstanbul yedi tepe; aşk döngüsü karmaşa Kader ağını örer bakmaz gözdeki yaşa Ne armağan ne sevgin, kalbim boş yol Kıbrıs'a Kal desen de kalamam giderim Istanbul'dan! Bir gidişin ardından sevgi kat kat çoğalır Gidene yeni dünya, kalana kor yığılır Aşkın hası vurunca; baş bükülür eğilir İstesen de kalamam...Giderim Istanbul'dan! ! !