İpeksi Gülüşler Asla Solmasın

Makilikler açarken dağların yamacında Pembe laden çiçeği, bir ipeksi gülüştür. Mutlu kanat sesleri, özgürlük ağacında Gelecek nesillere solmayan bir güneştir Yedi rengin cümbüşü, hakedilen bir düştür: Yalın bir köy çocuğu kente imrenti duyar Yozlaşmadan bihaber, renkli ortama uyar Sermaye balonu bu, özlü kültüre kıyar Şatafat karmaşası dengeyi bozan pustur Kirlenmemiş bir dünya, aranılan bir düştür. Akışı da değişti; o saf arı suların Hormonlu gıdaların, ekonomik yuların Kâr peşinde koşmaca, gündem yalakaların Sağlığın bu tehditti, telâfisiz yanlıştır Katledilmemiş doğa, yarım kalan bir düştür. Dünya nimetlerine verseydik gerçek değer Kayıp aza inerdi, olmazdı tasa keder. Bilinmedi kıymeti, doğanın gitti gider Degişim rüzgârının, sonu hep tükeniştir Yarınların coşkusu, unutulan bir düştür. Büyük kayip insanın; her şeyi yok etmesi Yaşamsal cömertliği, bilinçsiz tüketmesi Gaddarca; var oluşun gücünü katletmesi Savaşi giydirdik hep, bu ne gaflet ne iştir! Halkın barış türküsü, suya düşen bir düştür.