Yaban İlleri

Yurdumun kokusu sinmiş üstüme Toprağı, havasi bir başka kokar Bilmem ki feleğin bana kastı ne Yaban İllerinde, elim iş tutar! İşini bilsen de, doyduğun yerde Kılıç kuşansan da, dört yanın perde Güdümlü bireysin; payı kaderde Yaban İllerinde, terin aş tutar! Halinden anlamaz, dilini bilmez Bayrama katılmaz, sevinci bölmez Ekmek kavgasının dönüşü olmaz Yaban İllerinde, kimi eş tutar! Umutlar devşirir, neler uğruna Yeniliğe şaşar, sarar bağrına Bir an kulak verse, gönül çağrına Yaban İllerinde, gözler yaş tutar! Bir hayal cenneti döşer can evi Çıkmaz sokaklarda, tadar alevi Kalbinde yatılı; en güzel sevi Yaban İllerinde, aşk yokuş tutar! Elde edilenler, değer mi bilmem Özgürlük adına özümden olmam Aldanıp Yurdumdan; ayrı hiç kalmam Yaban İllerinde, para hoş tutar! Gülşen'in gönlünde dağları, köyü Burnunda tütüyor, damı hanayı Yeniden ekilsin; arpa buğdayı Yaban İlleirnde, yürek taş tutar!