Kızılla Mavi Elele Tutuşurken

Kızılla Mavi Elele Tutuşurken ! Gözlerim denizin hırçın yakamozlarına değiyor Rakıya hüzünleri meze yapar gibi Çakırkeyif sancılarda dinliyorum yüreğimi Dalgalarla oynayan martıların çığlığında Ey aşk!... Bir kez daha düşündüm seni Kah takıldım uçan sarı yaprağın nazlı salınışına Kah ayrılığın habercisi bir trenin acı çığlığına Ve... Kızılla mavi elele tutuşurken gün batımında Ey Aşk!... Hayallerden bir kimliğe bürünüp dikildin karşıma Sen tüm korkulara kapa gözlerini yine de aşk Çünkü ben çiçeklerin çiğ rengine sakladım seni Bana seslenen düşlerine değdirdim yüreğimi Bilsen kaç bin yıldır orda uyutuyorum ben seni Geçmişi paketleyip kaldıralı çok oldu tozlu raflara Nokta koyamadığım cümlelerim bitmedi daha Yalnızlığıma bir tutam göz yaşım eşlik eder Her notasında yeniden, yeniden bestelenir hüzünler Işıl ışıl yıldızlara emanet artık, yağmalanmış duygular Zirveye tırmanmakmış kimi zaman sana ulaşmak En derine batıp boğulmamakmış kimi zaman aşk Kimi zaman da kendimize uydurduğumuz koskoca bir yalan Bir türkü tutturdum sana sızlayan yüreğimden Seçtim sözlerini taş duvarlara sinmiş kederlerden Ey Aşk!... Kalbini okumak isterdim var mısın diye gerçekten Kimbilir kaç yürekte sürüyorsun habersizce hükmünü Gerçek miyim yalan mıyım demeden Tahtını da bahtını da kendin yazıyorsun Yaz be aşk! Senin canın sağolsun...